9 Ocak 2015 Cuma

Henüz Vakit Varken Gülüm - Nâzım Hikmet

        Çok fazla şiir insanı değilimdir. Güzel sözleri severim ancak böyle okumayı çok tercih etmiyorum. Özdemir Asaf'tan sonra ikinci şiir kitabım Nâzım Hikmet Henüz Vakit Varken Gülüm.


              Ee sevmiyorum dedin amma sayfa işaretlemişsin diyebilirsiniz :) Şiir sevmiyorum demedim. Şiir kitabı okumayı sevmiyorum dedim :) Böyle arka arkaya okuyunca şiirlerdeki duygu kaçıyor. Arada eline alıp, herhangi bir sayfa açıp, o şiiri okumanın keyfi çok başka. 

             Bir de ben şiiri dinlemeyi severim. Eskiden bir kaç parça birşeyler karalardım. Şiirlerde vardı içinde. Başkasının okumasından hiç hoşlanmazdım. Benim onu yazarken hissettiğim duyguyu veremiyor diye :)Yazan kişiden dinlemek bir ayrı.

         Bu kitapta Kış okuma şenlikleri kapsamında okuduğum 3. kitap oldu. 5. kategori Bir Şiir Kitabı.( Sayfa sayısı : 112)
               
             Tabiki kitaptan bir şiir seçtim sizin için. Muhtemelen aşina olduğunuz bir şiir. Bir dönem popülerdi. Benim bayıldığım, içime dokunan bir şiir.

KIZ ÇOCUĞU
Kapıları çalan benim
kapıları birer birer.
Gözünüze görünemem
göze görünmez ölüler.

Hiroşima'da öleli
oluyor bir on yıl kadar.
Yedi yaşında bir kızım,
büyümez ölü çocuklar.

Saçlarım tutuştu önce,
gözlerim yandı kavruldu.
Bir avuç kül oluverdim,
külüm havaya savruldu.

Benim sizden kendim için
hiçbir şey istediğim yok.
Şeker bile yiyemez ki
kâat gibi yanan çocuk.

Çalıyorum kapınızı,
teyze,amca,bir imza ver.
Çocuklar öldürülmesin
şeker de yiyebilsinler.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder